Çocuklar, dünyanın henüz bozulmamış vicdanıdır. Hayatın en temiz cümlesi onların gözlerinde başlar; ne hesap bilirler ne de korku. Bir bakışlarıyla geçmişin bütün yorgunluğunu susturur, bir gülüşleriyle insanlığa yeniden inanmayı öğretirler. Onlar konuşmadan da anlatır; sessizlikleri bile masal taşır içinde.
Bir çocuğun elini tutmak, aslında yarına dokunmaktır. Küçük ayaklarıyla dünyaya basarken incitmemeye çalışır gibidirler; düşe kalka yürürken sabrı, yeniden kalkarken umudu öğretirler. Onlar büyürken dünya da şekil alır; sevgiyle büyüyen bir çocuk geleceği iyileştirir, ihmal edilen bir çocuk içine çöken sessiz bir kırgınlıkla yaşar.
Onlar yarının insanı değil, bugünün vicdanıdır. Büyüklerin sustuğu yerde sorular sorar, dünyanın utandığı yerde ağlarlar. Çocuklara bırakılan her merhametli iz, yarının karanlığından bir parça eksiltir. Çünkü çocuklar, insanlığın kendine yazdığı en uzun, en umutlu ve en ağır emanettir.
Çocuklar korunması gereken bedenlerden önce, incinmemesi gereken hayallerdir. Kalpleri kırıldığında ses çıkarmaz; içlerine çekilirler. Bu yüzden onları yalnızca sevmek yetmez, anlamak gerekir. Bir kez gerçekten duyulan bir çocuk, ömrü boyunca kendini eksik hissetmez.
DERYA YAĞMUR
Çocuklar hiçbir satıra sığmayacak kadar değerlidir aslında ama bu dizeler öyle bir hal almış ki çocukların değeri ile eş değer hale gelmiş bu kalem beni çok şaşırtıyor 🙏🧿