Belkiler, Keşkeler, Neyseler…
Hayat… Kimi zaman bir yolculuk, kimi zaman bir sınav, kimi zaman da bir bekleyiştir. Ve bu yolun kıyısında, herkesin dudaklarından dökülen üç kelime mevcuttur: Belki, keşke, neyse… Üçü de insanın içini kanatır bir yerinden. Biri umutla, biri pişmanlıkla, biri kabullenişle dokunur yüreğe. Belkiler… Belki o günü kaçırmasaydım, belki biraz daha sabretseydim, belki daha çok sevseydim… […]
Yağmurun Dili
Bazen insanın kalbi öyle ağırlaşır öyle bitap düşer ki, gökyüzüne bakar ve “Yağmur yağsa da temizlense her şey” diye geçirir içinden. Çünkü bilir; zalimliklerin bitmediği, adaletin susturulduğu bir dünyada en saf ses gökyüzünden gelen damlalardır. Yağmur yağsa… Belki toprak gibi ben de içime çekerdim o damlaları. Gözyaşlarımla karışsalar, kim bilir, hüzünlerimin tortusunu alır götürürler miydi […]
Geçen Gün Ömründendir
Zaman… Elini tutamadığımız, sesi duyulmayan ama kalbimizi en çok yaralayan misafir. Ne gelirken ne de giderken haber verir. Sadece içimize bir “eksilme” duygusu bırakır. “Geçen gün ömürdendir.” İlk duyduğumda sıradan geldi. Sanki zamandan bahsediyor gibi… Oysa sonra anladım: Bu cümle, bir ömrün sessiz çığlığıydı. Geçmiş her an, bir daha geri gelmeyecek olan, sessizce bizden alınan […]