Akran zorbalığı, çoğu zaman sessiz başlar. Bir bakışta, bir alayda, bir dışlamada kendine yer bulur. İlk başta önemsiz gibi görünen bu küçük kırılmalar, zamanla insanın iç dünyasında derin izler bırakır. Oysa insan, en çok da kendini aradığı yıllarda karşılaşır zorbalıkla. Kim olduğunu anlamaya çalışırken, başkalarının onu tanımlamaya çalışması en büyük çatışmayı doğurur.
Zorbalığa maruz kalan biri için dünya daralır. Kendi sesini kısmayı öğrenir, görünmemeye çalışır, hatta bazen olduğu kişiden uzaklaşır. Fakat tam da burada, görünmeyen bir kırılma değil, bir dönüşüm başlama ihtimali vardır. Çünkü insan, en çok zorlandığı yerde kendini yeniden inşa etmeye başlar.
Kişisel gelişim çoğu zaman kitaplarda, seminerlerde ya da güzel sözlerde aranır. Oysa gerçek gelişim, insanın kendi iç sesiyle yüzleştiği anlarda başlar. “Ben kimim?” sorusu, başkalarının söylediklerinden bağımsız cevaplanabildiğinde anlam kazanır. Akran zorbalığına karşı en güçlü duruş da burada doğar: Kendi değerini, başkasının yargısına teslim etmemek.
Bu kolay değildir. İnsan, ait olmak ister. Kabul görmek, anlaşılmak ister. Ancak her kabul ediliş, doğru bir yerde gerçekleşmez. Bazen dışlanmak, yanlış bir kalabalığın parçası olmaktan daha sağlıklıdır. İşte bu farkındalık, kişisel gelişimin en önemli adımlarından biridir.
Zorbalık, bir insanın kendine olan inancını sarsabilir; ama aynı zamanda onu daha güçlü bir farkındalığa da taşıyabilir. Yeter ki insan, başkalarının sesiyle değil, kendi iç sesiyle yürümeyi öğrenebilsin. Çünkü en sağlam adımlar, insanın kendine rağmen değil, kendini anlayarak attığı adımlardır.
Ve belki de en önemlisi şudur: İnsan, başkasına nasıl davrandığını da kendi gelişiminin bir parçası olarak görmelidir. Çünkü zorbalık sadece maruz kalınan değil, bazen farkında olmadan uygulanan bir davranıştır. Gerçek gelişim ise yalnızca kendini korumakla değil, başkasına zarar vermemeyi öğrenmekle tamamlanır.
Sonuçta akran zorbalığı, bir son değil; doğru okunursa bir başlangıç olabilir. İnsanı ya içine kapatan bir karanlığa ya da kendini keşfettiği bir aydınlığa götürür. Seçim her zaman kolay değildir, ama mümkündür. Çünkü insan, en çok kırıldığı yerden güçlenmeyi de öğrenebilir.
Derya YAĞMUR
