Miras

güllerin omzundan fısıldadı,
kadın kadına;
“sana diken satacağım.”
dikenlerin üstünden fısıldadı adam kadına,
ben bu şiire büyük harfle başlamayacağım.
titredi,
rüzgârın dudakları.
oysa
dişleri çürümüştü çiçeklerimin,
güneşini ısıramayışım bundandı.
kuru daldım.
ağacımı,
yedi yokuşta buldum.
toprak titredi,
vücudumdaki en kırmızı ağrı,
bana,
kahverengi susuşundan miras şimdi.

Yağmur Koçyiğit