Ben Bu Şiirle Çok Yaşamam Sevgilim

Ben bu şiirle çok yaşamam sevgilim

İçime kaya gibi oturan bu hisle,

Buralarda çok duramam,

Boğazıma düğümlenmiş bir şiir,

Gıcık yapmış ki hem nasıl

Hani şöyle bir öksürsem de rahatlasam diyorum

Bir şiir çıkıyor, beklediğim o değil,

İçim ferahlamıyor…

Ben bu şiirle çok yaşamam sevgilim

Tüm benliğimi istila etmiş,

Boşluklarımı doldurmuş doldurmasına da

Beni boşluğa atmış gibi sanki.

Saklambaç oynuyor köşe bucak,

Tam sobeledim diyorum,

Bakıyorum hala saklı yumurcak

Ben bu şiirle çok yaşamam sevgilim

Senden medet umdum bir el atarsın diye,

Elim bağrımda kaldım öylece.

Ne gözlerin kaldı ne ellerin,

Ne vuslatın kaldı ne hasretin,

Hepsinden şiir çıktı da

Şiir benden çıkmadı,

Ben bu şiirle çok yaşamam sevgilim…

ÖZGÜL SÜSLER YILDIZLI

Daha Fazlası

Organların Sessiz Çöküşü: Dejenerasyon

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir