Ey benim faslı baharım
Ey benim çağlayan sevdâ ağacım
Sensizliğin verdiği girdap dolu gecelerde yüreğim
Ruhûm sana hasret
Bak yokluğun bana hicrân diyorum
Bir ses versen sûretim tebessümle bakardı
Ay kıskanırdı sesini
Gözlerimde solan gül canlanarak açardı sana
Hangi iklimde geziyor kalbin
Hangi gurbetin koynundasın şimdi
Sıla kokan baharlarla sesleniyorum sana
Efsûn dolu bakışlarına mest olur da kuşlar
Şimdi hangi denizin dalgaları ses verecek bana
Gözlerim yağmurlarla sel olurken kapında
Denizin hoyrat sesiyle gittin ya
Tüm sokaklar yangın yeri
Ağırla/sana sevgilim!
Sena Alboğa
