Satır Aralarındaki Hayat
Edebiyat, yalnızca kelimelerden oluşan bir sanat değildir; aynı zamanda insanın kendini ve dünyayı anlama biçimidir. Bir romanın, bir şiirin ya da bir hikâyenin içinde sadece hayal gücü değil, insanlığın bütün duygusal tarihi saklıdır. Kimi zaman bir cümlenin içinde geçmişimizi buluruz, kimi zaman hiç yaşamadığımız bir hayatın acısını hissederiz. İşte edebiyatın büyüsü de tam burada başlar: […]
Edebiyatın İnsan Ruhundaki İzleri
Edebiyat… Kimi zaman bir kelimenin kalpte yankılanışı, kimi zaman bir cümlenin insanı bambaşka bir dünyaya götürüşüdür. Yalnızca kelimelerle inşa edilmiş bir evrendir aslında, ama duvarları yoktur; hayal gücüyle örülmüştür. Her dönemin insanı kendi derdini, aşkını, savaşını, umudunu edebiyatla anlatmıştır. Bu yüzden edebiyat sadece bir sanat değil, insan ruhunun en derin aynasıdır. Edebiyatın kökeni, insanlığın ilk […]
Kendini Tanımanın Sessiz Gücü
Hayatta herkes bir yolculuk içindedir; kimi bu yolculuğu fark eder, kimi ise farkına varmadan yürür. Kişisel gelişim, işte tam da bu farkındalıkla başlar. Başkalarının kim olduğuna değil, kendimizin kim olduğuna dönüp bakma cesaretidir. Kendini Tanımak: En Derin Başlangıç Birçok insan, hayatı boyunca dış dünyayı tanımaya çalışır ama kendi iç dünyasına nadiren bakar. Oysa en büyük […]
Gökyüzü
Gökyüzü sana şikayet ediyorumDünyanın binbir türlü halini,Bu hilenin içinden canla başla nasıl çıkamayacağız,Ve biz nice yoz davaların çamuruna batıp çıkıp düştük,Gökyüzü sana şikayet ediyorum,Eşgalimizin henüz çözemedik dilini,Belli ki sorgusuz dertleri iyilik ile yapamayacağız,Nice yol boyu bilmez soruları duyup kendimize güldük,Gökyüzü sana şikayet ediyorum,Yağmıyorsun artık temizleyemedik isini,Kötülükleri alnından silip nasılsız alamayacağız,Nice iz bilmez rüyalara kan ter […]
Kelimelerin Yankısı
Bazı cümleler vardır; yazıldığı anda sadece bir kâğıda değil, bir ruhun derinliklerine kazınır. Edebiyat tam da bu anlarda, insanın kendi yankısını duymasını sağlar. Çünkü bir romanın sayfaları ya da bir şiirin dizeleri, aslında hep aynı şeyi yapar: suskunluğumuza tercüman olur. Bir yazarın kaleminden dökülen kelimeler, bazen kendi iç çatışmalarını, bazen de hiç tanımadığı insanların duygularını […]
Gerçekten Uzakta Bir Gerçeklik: Kaçış Edebiyatı ve Gençliğin Fantastik Arayışı
Gerçeklik bazen ağır gelir. Politik baskılar, ekonomik belirsizlik, kişisel çıkmazlar, kimlik arayışları… Tüm bunların ortasında genç bireyler, yalnızca birer okur değil; aynı zamanda anlam arayan ruhlardır. İşte tam da bu noktada, edebiyat bir sığınak hâline gelir. Özellikle fantastik ve distopik türler, gençlerin bu dünyadan uzaklaşıp alternatif bir gerçeklikte nefes almasına olanak tanır. Bu tür metinler […]
Çocukluk Yaram
Yıllar geçti hala kanıyor çocukluk yaramMasallardaki kahramanlar kayıpCanavarlar yanımda oturuyorlar gitmiyorlarNe sıcak bir çorba var masadaNe saçımı şefkatle tarayan bir elCanım diyen de kalmadı mis kokulum diyen deKimse beklemiyor beni okul dönüşü kapılardaRengim sapsarı iyice zayıfladımBen her gece yokluğuna ağladımYastığımın izi yüzümdeBitmiş meğer çocukluk saltanatımBitmiş evdeki baharımKi gitmiş evinizin şefkat güneşiGitmiş kimseler uyanmadanDaha doymamıştım ki […]
Sessizliğin Dili: Edebiyatta Yalnızlık Teması
Yalnızlık, insanlığın en eski duygularından biri olmasına rağmen, her dönemde yeni bir yüzle karşımıza çıkar. Edebiyat ise bu duygunun en derin, en çıplak hâlini yansıtan aynalardan biridir. Bir karakterin iç sesi, bir şairin dizesi, bir yazarın sessiz isyanı… Hepsi, aslında aynı duygunun farklı yankılarıdır: Yalnızlık. Edebiyat tarihinde yalnızlık teması, hem bireysel hem toplumsal yönleriyle ele […]
Bir Türkünün Gerçek Hikayesi – “Uzun İnce Bir Yoldayım”
Sivas’ın Sivrialan köyünde, bastonuna yaslanmış bir adam… Yüzünde derin çizgiler, elinde bir saz, gönlünde sonsuz bir yol…Aşık Veysel Şatıroğlu’nun hikayesi, aslında “insan olmanın” hikayesidir. Henüz yedi yaşındayken çiçek hastalığı yüzünden gözlerini kaybeder. Dünyayı bir daha göremez ama insanın içini gören o derin sezgisi, onu halk ozanlarının en bilgesi yapar. Karanlıkta bile ışığı bulan biridir Veysel.Bir […]
Yağmurun Dili
Bazen insanın kalbi öyle ağırlaşır öyle bitap düşer ki, gökyüzüne bakar ve “Yağmur yağsa da temizlense her şey” diye geçirir içinden. Çünkü bilir; zalimliklerin bitmediği, adaletin susturulduğu bir dünyada en saf ses gökyüzünden gelen damlalardır. Yağmur yağsa… Belki toprak gibi ben de içime çekerdim o damlaları. Gözyaşlarımla karışsalar, kim bilir, hüzünlerimin tortusunu alır götürürler miydi […]