Şifaya eş yağarken nisan yağmurları
Savurur kokusunu
Leylağın kokusu nisandan duyulur
Mayısı davet ederken sağanakları
Nisan yüreklim, üzülme olur mu?
Müjdeler nisan, mayısın mor tonunda ki leylakları
Ayrı şehirde olsak da,
Bak bizim mevsimimiz hep aynı
Leylaklar açacak
Üzülme yıkayıp arıtarak tozunu pasını
Ve misleyip şifayı
Davet ediyor mayısı
Sil göz yaşını
Leylaklar açacak İnan açacak o leylaklar
Göz yaşınla arıttıgın yüreğin
Zarif bir şiir gibi
Leylaklara bakacak
Göçmen kuşlar şehrinde yeniden buluşacak Nisan yüreklim
A benim buğulu kirpiklim
Yüreğinde ki sağanaklar şimşek çaktırırsa
Korkma gürültüsüne umutlar uyanacak
Ve bir sabah göz bebeklerinin perdesini araladığında
Bir çocuk elinde pamuk şekeriyle kahkaha atacak
Yüreğinin sokaklarında
Mevsimlere iyi bak
Ama en çok mayısı getiren nisana
Çarparken yüreğine rüzgarını
Bir irkilmeyle hatırlatacak
Yağmur sonrası
Leylak kokulu güneşler açacak
Bahar Önen BÜKE
Yazar/Şair
