İnsan bazen çok yol gider…
şehirler değiştirir, insanlar değiştirir, hayatlar değiştirir.
Ama yine de aynı yerde kalır.
Çünkü gittiği yerler değil,taşıdığı kendisidir.
Kimi zaman bir korku olur içinde,adını koyamadığı…
Kimi zaman bir bahane,hep yarına bıraktığı…Ve çoğu zaman bir gerçek…görmezden geldiği.İnsan kendinden kaçabildiğini sanır.
Oyalandıkça unuttuğunu,sustukça geçtiğini zanneder.
Ama insan,kendinden kaçtığı her yerdeyine kendine yakalanır.
Çünkü asıl geçit dışarıda değil…içeridedir.Ve o geçit ne bir kapıdır,ne bir yol…O geçit,insanın kendiyle yüzleştiği yerdir.
Kendini affettiği,kendine rağmen devam ettiği,bahanelerini susturduğu o an…İşte orada bir şey değişir.
İnsan dünyayı aşabilir…ama kendini aşmadan hiçbir yere varamaz.
Çünkü en zor geçit yol değildir.İnsanın kendisidir.
Bülent Susam
